Na een hele resem tegenvallende resultaten uit het Need for Speed-kamp de laatste jaren, was er kort na het uitkomen van NFS Underground even het gerucht dat deze serie zou worden opgedoekt. Niets bleek minder waar, en EA kondigde zelfs aan 3 verschillende ontwikkelstudio’s op de serie te gooien. Voor menig criticus was hiermee het hek van de dam. Slightly Mad Studios, grotendeels bestaande uit developers van onder meer GTR 2, is nu aan zet in Need for Speed: Shift.

NFS: Shift speelt zich niet langer af in het ons ondertussen welbekende straatcircuit van tuners. Shift brengt het racegeweld naar de racebaan. Hetzelfde scenario als het teleurstellende NFS Pro Street dus, maar hier stop dan ook de vergelijking.

De carri?-modus van Need for Speed: Shift verloopt ergens nog getrouw aan zijn voorgangers. Er zijn 4 tiers waarin races kunnen gereden worden. Elk van deze tiers bevat betere wagens en natuurlijk ook betere tegenstanders. Je start in tier 1, en door het verzamelen van punten zal je de volgende races en volgende tiers moeten unlocken. Deze punten verdien je niet enkel door een podiumplaats in de wacht te slepen, je behaalt ook punten bij het uitvoeren van bepaalde manoevres.

Maar er is meer. Je punten worden verdeeld op basis van je rijgedrag. Chauffeurs die zo veel mogelijk de ideale racelijn trachten te rijden zullen het puntenaantal in hun raceprofiel vooral zien stijgen in het voordeel van ‘precisie’. Schrik je er echter niet van een tegenstander van de baan te rammen, dan gaan deze punten eerder richting ‘aggression’. Deze verdiende punten kan je dan uiteraard inzetten voor het opvoeren van je bolide.

Met deze Shift boort Need for Speed ook een nieuwe spelstijl aan. Niet langer is NFS een arcade-racer. Nee, het is plots een parel van een racing-simulation geworden die zich zeker mag meten met de gevestigde waarden op dt gebied. Hier en daar vinden we weliswaar nog een snufje arcade om de instapdrempel niet al te hoog te maken.

En dat de graad van realisme plots een snok omhoog gekregen heeft zullen we geweten hebben. We krijgen de mogelijkheid om op zowel een lijst echte parcours te rijden (ja hoor, inclusief Spa-Francorchamps) alsook op op fictieve circuits, ontsproten uit de creativiteit van het ontwikkelteam. Stuk voor stuk zijn deze tot in de puntjes afgewerkt en zal je deze met plezier berijden. Om je te helpen deze ook succesvol te berijden staat op al deze parcours de ideale racelijn reeds uitgetekend. Deze zal vari?n naargelang je snelheid. Wordt deze rood, dan overweeg je misschien best even je snelheid te temperen alvorens je de komende bocht induikt.

Zowel grafisch als qua geluid laat Need dor Speed: Shift een goede indruk. Vooral de wijzigingen in de cockpit-view kunnen bekoren. Niet enkel maken de handen die je wagen besturen eindelijk een realistische indruk, je ogen – het camerastandpunt dus – doet dit ook. Je zal je cockpit lichtjes zien meebewegen bij het nemen van een bocht of bij de kleine oneffenheden in het wegdek. Crash je ergens tegenaan, dan wordt het je ook even wazig voor de ogen.

Als we dan toch een minpuntje moeten opnoemen, dan moeten we toch even wijzen op het geringe aantal voertuigen in de game. Je kan zeker je gading vinden in de bijna 70 aanwezige auto’s, toch was iets meer keuzemogelijkheid aangenaam geweest.

Maar wie zijn wij om hierover te klagen. Met Shift kunnen we eindelijk de teleurstellende vorige versies vergeten en zijn de gloriedagen van Need for Speed niet langer verleden tijd. En met Criterion Games, ontwikkelaar van de Burnout-reeks, wacht ons nog een veelbelovende Need for Speed-titel. Welkom terug, NFS, we hebben je gemist!

Naar het overzicht