Met Battlefield: Bad Company 2 vieren we de terugkeer van de 4 antihelden uit de B-company, 4 outcasts van het Amerikaanse leger. Afgaande op het vorige segment uit deze reeks kunnen we ons bijgevolg opnieuw aan enkele humoristische taferelen verwachten omwille van de soms scherpzinnige commentaren van het viertal.

Maar van een shooter verwachten we toch vooral een grandeur aan vuurwerk, en die komt er ook in setup van uitgebreide maps waarin je nagenoeg elke muur, elk raam en vooral elke vijand een aanzienlijke schade kan berokkenen met je rijke arsenaal aan wapens. Hou echter nog iets van de muur heel, want deze zal je gebruiken om even te gaan schuilen wanneer je gewond bent, zodat je even op adem kan komen en je krachten versterken.

Spijtig genoeg zijn dit niet de enige rustpauzes die je zal moeten inlassen: tussen 2 gevechten in ben je soms net iets te lang onderweg doorheen de wijde spelomgeving. Realistisch is het natuurlijk niet om elke 5 stappen in een nieuw vuurgevecht te belanden, maar leuk natuurlijk wel. Gezien de insteek van Bad Company 2 minder serieus is dan de gemiddelde shooter - maar toch iets volwassener dan het vorige deel - hadden we ons echter zeker niet druk gemaakt hadden we dit kleine puntje realisme moeten inruilen voor een iets actievoller geheel. Maar zoals eerder al aangehaald, de tochten worden gelukkig opgevrolijkt door ons olijk viertal en hun humoristische opmerkingen.

Grafisch en auditief zit hier, zoals verwacht, wel snor. Echt vernieuwend kunnen we de graphics niet noemen, maar ze mogen zeker plaatsnemen op de bovenste plank. De audio daarentegen is opnieuw uitmuntend. Een ontploffing dient visueel uiteraard spectaculair te zijn - en dat zijn ze - maar moet ook imposant klinken om geloofwaardig over te komen. Daar waar bij concurrerende titels geweerschoten wel eens doen denken aan een lekkende druppel vallend in een plas, krijgen we bij Battlefield meteen een hele donderstorm te verwerken. En zo hoort het ook!

We herinnerden ons nog dat bij de voorganger van deze Bad Company 2 duidelijk de focus vooral op het verhaal gelegd was en de online multiplayer eerder teleurstelde. Met deze twijfel in het achterhoofd besloten we na het vervolledigen van de verhaallijn toch maar even te kiezen voor het echte werk en gingen we ons meten aan echte tegenstanders. Blij waren we echter toen bleek dat DICE blijkbaar ook van mening was dat dit het "echte werk" is. De multiplayer is niet langer het achtergestelde broertje van de singleplayer campagne maar is grondig uitgewerkt met 4 spelmodes. Rush en Conquest kennen we nog van de vorige editie. De inzet van het spelletje Rush is een M-COM-doos, die je ofwel gaat verdedigen, ofwel tracht te vernielen, afhankelijk van je gekozen team. Conquest is een veredelde vorm van "capture-the-flag". De 2 nieuwe modes spreken nogal voor zichzelf: bij Squad Deathmatch tracht je om met je squad als eerste 50 kills te behalen, terwijl de Squad Rush een variant van Rush is.

Naar het overzicht